เพื่อเฉลิมพระเกียรติ

จาก manager.co.th

ท่าทางผมจะเขียนข้อความนี้ช้าไปซะแล้ว หลังจากที่งานครองราชย์ครบ 60 ปีเพิ่งผ่านไปไม่นาน แต่ก็ด้วยตัวผมคนหนึ่งที่รักในหลวงเช่นเดียวกับทุกๆคนบนแผ่นดินไทย ผมจึงอดที่จะเขียนไม่ได้

ตั้งแต่จำความได้ ผมรู้สึกว่าคนรุ่นผมไม่ค่อยได้เห็นพระองค์ท่านออกดูงานตามชนบทเท่าไรแล้ว จะได้เห็นก็ผ่านทางวิดีโอที่เขาบันทึกเอาไว้ แต่ถึงแม้ว่านั้นจะไม่ใช่เหตุการณ์ในปัจจุบันแล้ว แต่ภาพที่เห็นก็ทำให้ผมทึ่ง ฉงนสงสัย และรู้สึกปลื้มใจเป็นอย่างมาก

ลองนึกดูสิครับ… ถ้าพวกเราเป็นกษัตริย์องค์หนึ่ง พวกเราจะทำอะไร โดยแค่ดูจากสิ่งที่พวกเราทำกันในปัจจุบัน เราและพวกเราต่างก็มีความใฝ่ฝันอย่างหนึ่ง คือ เราต่างก็ต้องการเงินเดือนสูงๆ ถึงแม้ว่าคนในสังคมจะบอกว่า สังคมของเราเป็นสังคมพุทธ เป็นสังคมพอเพียง แต่เอาเข้าจริงดูอย่างในกรุงเทพฯและสังคมเมืองทุกคนก็น่ารู้คำตอบกันดี(แต่ก็ยังมีบางคนในเมืองทำงานที่ตนชอบโดยไม่คำนึงถึงจำนวนเงิน)

แต่พระองค์ท่านกลับเลือกที่จะออกปฏิบัติงานเพื่อพัฒนาชนบท ฝนตกก็แล้ว อากาศร้อนก็แล้ว ค่ำก็แล้ว ท่านก็ยังทรงงานอยู่ แล้วลองเปรียบเทียบกับตัวพวกเราสิ หรืออย่างผมก็ได้ แค่นิดหน่อยก็ต้องหลบร้อนเข้าห้องแอร์

และพระองค์ท่านยังทรงมีความพอเพียงในการใช้ชีวิต ดูอย่างเสื้อผ้าและสูทที่พระองค์ใช้ก็ไม่ได้ฟุ่มเฟือยเกินเลยอะไร เงินทรัพย์สินต่างๆของพระองค์ท่านก็นำไปใช้พัฒนาชนบทอย่างมาก ในทางกลับกันจากตัวอย่างเมื่อไม่นานมานี้ คนบางคนรวยมากแล้วก็อยากจะรวยอีก แถมไม่ยอมบริจาคแม้แต่นิดเดียว สังคมไทยแห่งนี้ให้หลายๆคนมามากพอแล้ว และคนเหล่านั้นก็ต้องรู้จักกตัญญูบ้าง

ด้วยเหตุดังนี้ที่พระองค์ทรงปฏิบัติงานเพื่อคนไทย และยังทรงใช้ชีวิตอย่างพอเพียงเพื่อเป็นแบบอย่างให้คนไทย ถึงแม้ว่าผมจะรู้สึกสงสัยบ้าง แต่สิ่งที่ท่านทำโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเหล่านี้ ทำให้ผมรักท่านเช่นเดียวกับคนไทยคนอื่นๆ และสามารถพูดเหมือนกับอีกหลายคนได้ว่า "ผม,หนู,ฉัน,เดี้ยน,ยาย,ตา,… ตายแทนท่านได้" 

… หลายวันที่แล้ว หลังจากที่ไปดูกระบวนแห่ของเรือ ผมและครอบครัวกำลังเดินเท้าไปกินข้าวต้มที่ร้านแห่งหนึ่งบริเวณอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย หลังจากที่เดินจากแถวๆธรรมศาสตร์มาถึงบริเวณถนนราชดำเนินแล้ว ก็มีคนโทรเข้ามาว่าในหลวงกำลังจะเสด็จผ่าน ผมและครอบครัวรีบวิ่งไปเตรียมรับเสด็จด้านอีกฝั่งหนึ่งของถนนพร้อมๆกับประชาชนนับร้อย ตอนแรกๆพวกตำรวจก็ไม่ให้ข้ามถนนเพราะคงไม่แน่ใจว่าพวกรถของราชวงศ์อื่นๆจะเสด็จกลับในกี่โมง แต่ก็ด้วยความที่หลายๆคนอยากเห็นพระพักตร์ของท่าน ทุกคนก็พร้อมใจกันข้ามถนน

หลังจากที่ผมได้ข้ามถนนมาแล้ว ก็ได้นั่งรอจนกระทั่งราวชั่วโมงกว่าๆ ก็เริ่มมีพวกราชวงศ์จากต่างประเทศเสด็จกลับก่อน ซึ่งช่วงนี้มักจะมีคนยืนขึ้นมาบังวิวของคนอื่น ก็จะมีคนปรบมือเป็นสัญญาณให้คนนั้นนั่งลง อันนี้ผมรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยว่านี้จะเป็นภาษาอันใหม่ในการสื่อสารของคนไทยหรือไม่ อันนี้ก็คงต้องติดตามกันต่อไป 

ผ่านไปสักยี่สิบนาทีได้ ท่านก็เสด็จมาถึงพร้อมๆกับเสียงว่า "ทรงพระเจริญ"ตามทาง รถพยายามชะลอความเร็วลงเพื่อให้เหล่าพสกนิกรได้เห็นพระองค์ แต่ผมก็รู้สึกว่ารถคันนั้นยังคงเร็วกว่ารถขบวนก่อน และผมเองก็ยังพะวงกับกล้องอยู่กะว่าจะถ่ายให้ได้ ในที่สุดผมแทบไม่เห็นใครเลย แต่คนอื่นๆเห็นกันเกือบหมด หลายๆคนร้องไห้ด้วยความปลื้มอกดีใจ

ผมรู้สึกเสียดายเล็กน้อย อ้า… แต่ก็เอาเถอะแค่ผมนึกว่าผมได้เกิดมาบนแผ่นดินนี้ ที่มีกษัตริย์ที่ดีเยี่ยมเช่นนี้ มีตัวอย่างมีแสงสว่างที่ส่องทางผมกับคนอื่นๆ แค่นี้ผมก็แทบร้องไห้ ก็แทบจะอืม…ตัวลอยได้เลย

ด้วยเหตุข้างต้น กระผมจะพยายามทำเพื่อแผ่นดินไทยบ้างถึงแม้ว่าความรู้และความสามารถจะน้อยนิดผมขอกราบที่ฝ่าพระบาท ขออวยพรให้พระองค์มีสุขภาพที่แข็งแรง

และขอให้พระองค์… ทรงพระเจริญ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: