Archive for มิถุนายน, 2008

ความฝันของคนอื่น

มิถุนายน 18, 2008

ผมยอมรับว่า ผมไม่อยากจะทำงานนี้เท่าไรนัก ที่ผมตอบตกลงไป ก็เพราะว่าอยากลองดูว่าจะไปไหวไหมกับงานนี้ กับการเป็นนักวิจัยทางด้านเศรษฐศาสตร์ ทั้งที่รู้คำตอบในใจอยู่แล้วว่าตัวเองต้องการอะไร แต่ผมก็กลับจะพยายามฝืนความต้องการของตัวเองไปให้ถึงที่สุดเพื่อพ่อแม่ของผมแท้ๆ ด้วยความรู้สึกที่ว่าสถานะของผมจริงๆคงไม่เป็นที่ยอมรับของพ่อแม่ ผมก็เลยพยายามตามใจพวกท่านในเรื่องนี้ไป หวังว่ามันจะช่วยชดเชยอะไรบางอย่างได้ เมื่อพวกท่านรู้สถานะที่แท้จริงของผม

ตั้งแต่ผมจะตอบตกลงไป มันมีคำถามวนเวียนอยู่ในใจของผม ว่าหากผมสามารถทำงานนี้ได้จริงๆ ผมควรจะทำจะเลือกทางเดินไหนต่อไป ผมจะค่อยๆคุ้นชินกับมันและสามารถที่จะชอบมันไปในที่สุดหรือไม่ ผมควรจะละทิ้งความฝันของผมไปเลยหรือไม่ สร้างมันขึ้นมาใหม่เท่าที่เงื่อนไขต่างๆจะให้ได้

ไม่รู้นะครับ ในอดีตผมก็มีความฝันหลายอย่าง ยิ่งโตขึ้นความฝันก็ยิ่งเปลี่ยน จนกระทั่งตอนม. 6 นั้นแหละถึงรู้ว่าตัวเองอยากเป็นนักโบราณคดี เพราะว่าเป็นคนเก่งวิชาประวัติศาสตร์พอตัวอยู่ ยิ่งตอนอ่านก่อนสอบเนี่ยโคตรมันเลย จำได้แล้วได้อีก เห็นภาพกรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองออกมาขนาดนั้นเลย

แต่ก็นั้นแหละครับ ผมก็ละทิ้งมัน เพราะผู้มีอำนาจของผมเล่าว่า คุณอาข้างบ้านก็จบโบราณคดีนี้แหละ แต่ตอนนี้ทำธุรกิจส่วนตัวด้านสื่อโฆษณาซะนี้ แถมบ่นด้วยว่าคนจบโบราณคดีมาได้เงินน้อย สู้พวกโบราณคดีแถวอียิปต์อะไรยังงั้นไม่ได้หรอก

และก็อย่างที่คนที่อ่านบล็อกนี้บ้างนี้แหละครับคงทราบดีว่า ผมเลือกเดินไปทางไหน และแน่นอนผมประกอบสร้างความฝันอันใหม่อีกครั้ง ฝันตอนนั้นคืออยากเป็นนักวิชาการ มองไปไกลว่าจะเป็นด็อกเตอร์ อย่างที่หลวงพ่อวัดหนึ่งเคยให้พร(หรือทักไว้)ตอนเป็นเด็กเล็กๆ ไม่กี่ขวบ

จนถึงปีสามนั้นแหละ ผมถึงได้สร้างความฝันใหม่อีกครั้งหนึ่ง คราวนี้คืออยากเป็นเจ้าของกิจการอะไรสักอย่าง ถึงจะไม่ได้เป็นผู้นำโดยธรรมชาติ แต่ผมเชื่อว่าด้วยสถานะของผม มันต้องมีกิจการที่ผมสามารถเข้าไปทำได้ โดยไม่ต้องไปแต่งหน้าหรือไปตัดผมให้ใคร เป็นดีไซเนอร์ เป็นดีเจ เป็นพีธีกร หรือเป็นนักเขียน มันต้องมีบ้างสิ ที่เป็นงานที่เพื่อนร่วมงานยอมรับในตัวเราได้พอสมควร

ฝันนี้แหละครับที่ยังอยู่กับผมมาตลอด จะว่าไปแล้วที่ผมไม่อยากเป็นนักวิชาการก็ด้วยมีอีกเหตุผลหนึ่งซึ่งฟังดูงี่เง่ามากๆ (หลังจากรู้มูลความจริงว่า องค์กรหรือสถาบันที่ต้องทำงานกับข้อมูลเยอะ มีคนโสดจำนวนมากเป็นพิเศษ) … ทีนี้ก็คงรู้นะครับว่ามันงี่เง่าขนาดไหน

กับงานนี้ผมคงทำให้ที่สุดจนหมดอายุสัญญานั้นแหละครับ อาจจะเสียเวลา แต่ผมเห็นว่ารุ่นพี่ที่ทำงานทุกคนเขาดีมากๆ (และทะลึ่งกันทั้งพี่ผู้หญิงพี่ผู้ชาย) อยากจะรู้จักพวกเขาให้มากกว่านี้ หลังจากเจอเรื่องแย่ๆกับเพื่อนช่วงมหาลัยมานาน จนตัวเองเพี้ยนไปได้พอสมควร

หวังว่าผมคงไม่ต้องไปสร้างฝันอันใหม่ อยากต่อเติมและตกแต่งฝันที่มีอยู่แล้วมากกว่า

Advertisements